Monday, December 25, 2006

Τα δώρα που αξιώθηκα με περιμένουν...





Το σπίτι έχει ποτιστεί με τη μυρωδιά των Χριστουγέννων –καμένη ζάχαρη, βούτυρο γάλακτος και μπουκετάκια με υποκίτρινα ζουμπούλια.
Ήχοι γνωστοί που είχαν κοντέψει να ξεχαστούνε –μαχαιροπήρουνα που βγαίνουν από τα συρτάρια τους, κρυστάλλινα ποτήρια που πλένονται, ο ήχος από το μοτεράκι του ηλεκτρικού ψυγείου και από το ραδιόφωνο τραγούδια με λέξεις μαγικές μέσα στην απλότητά τους.
Περπατώ ξυπόλητος πάνω σε χαλιά που λαμποκοπάνε –καμπύλες που σχηματίζονται από χρώματα, εικόνες που δημιουργούνε προσωπικά παραμύθια και τα δάχτυλα που ερεθίζονται από το τρυφερό τσίμπημα κοντοκουρεμένου μαλλιού.
Τα έπιπλα έχουν φορέσει τα καλά τους –τα καλύμματα με τα ζεστά χρώματα του καφέ και του κόκκινου, οι ξύλινες επιφάνειες να αντανακλούν τις δισταχτικές ηλιαχτίδες του Δεκέμβρη, στις εταζέρες τα μπιμπελό να υπόσχονται ταξίδια στις χώρες μιας οικογενειακής μυθολογίας.
Είναι ζεστά μέσα στο σπίτι. Έξω το κρύο, ίσως οι στάλες της βροχής, το γκρίζο μιας συννεφιάς που την περιγράφουν οι διπλές κουρτίνες των παραθύρων.
Και στη γωνιά του σαλονιού, το ψεύτικο δεντράκι των Χριστουγέννων. Πολύχρωμα λαμπάκια, χρυσές μπλίρες και μικρά αντικείμενα πασπαλισμένα με ασημόσκονη και ολοστρόγγυλες μπάλες στις πλέον λαμπερές αποχρώσεις του κόκκινου, το μπλε, του κίτρινου…
Το δέντρο πάνω στο πολυγωνικό, μαύρο τραπεζάκι και στη βάση του η φάτνη –μικρός Χριστούλης, μικρή Παναγιά, λιλιπούτειοι μάγοι και βοσκοί και τα ζωάκια μιας εξοχής, τόσο μακρινής από το δρόμο της γειτονιάς των παιδικών μου χρόνων.
Εγώ παιδί –παιδί που βλέπει με το θάμπος του ενήλικου που έχει επιστρέψει στην απλότητα των περασμένων εποχών. Μνήμη ενός άντρα πίσω από το βλέμμα ενός αγοριού.
Και σπαρμένο το πάτωμα με κουτιά –δώρα τυλιγμένα σε πολύχρωμα, κρουστά χαρτιά. Τα δώρα που κρύβουν ότι θα με συντρόφευε στην μελλοντική ζωή μου, στη ζωή που ήδη μεγάλο μέρος της έχει πια γίνει παρελθόν.
Δώρα του μέλλοντος που τα ανοίγω όταν πλέον έχουν μετατραπεί σε στοιχεία, σταθμούς του παρελθόντος μου.
Γονατίζω και η πράσινη robe de chambre ανοίγει στο ύψος των γονάτων και η φανελένια πιζάμα ερωτοτροπεί με το κοντοκουρεμένο πέλος της μπουχάρας.
Και τα δάχτυλα αφήνονται να πρωταγωνιστήσουν στην ιεροτελεστία των μελλοντικών αποκαλύψεων, που έχω ήδη αξιωθεί να ζήσω.
Από το πρώτο κουτί θα βγει το νανούρισμα της μητέρας.
Από το δεύτερο, τα κυριακάτικα πρωινά στο διπλό κρεβάτι, κρυμμένος μέσα στο στέρνο του πατέρα.
Το τρίτο έχει την έκπληξη της πρώτης γραφής και τη χαρά των πρώτων λέξεων που διάβασα –Έλα Λόλα…
Σε άλλο κουτί το ξεφωνητό του παιχνιδιού μια βραδιά ενός καλοκαιριού στη Νέα Ερυθραία.
Το κύμα στην αμμουδιά της Βουλιαγμένης, τα ξύσματα του faber μολυβιού, οι λεκέδες από μελάνι στα δάχτυλα του δεξιού χεριού, το ανατρίχιασμα της γλώσσας καθώς ρουφά το ice cream soda στα τραπεζάκια της Φωκίωνος Νέγρη.
Τυλιγμένο σε εφημερίδες το δώρο του παππού –ένα ποδήλατο να διασχίζει το πάρκο δίπλα σε μια προκυμαία.
Και γύρω μου μαζεύονται τσαλακωμένα χαρτιά περιτυλίγματος και τα άδεια κουτιά αυξάνονται, μα πόσα ακόμα που δεν άνοιξα με περιμένουν!…
Οι εικόνες από το πρώτο βιβλίο που αγάπησα, οι κιτρινισμένες σελίδες με το πρώτο μου συγγραφικό σχεδίασμα, τα βήματα του ταγκό έτσι όπως τα χαράζανε τα πασουμάκια της θείας, οι δίσκοι των 33 στροφών και το τρέμουλο στο στέρνο ενός έφηβου καθώς ακούμπαγε στα σκληρά στηθάκια μιας κοπελίτσας.
Ανοίγω τώρα ένα κουτί δεμένο με κίτρινο φιόγκο –το επιτραπέζιο φωτιστικό έχει κουράσει τα μάτια του νεαρού που προσπαθεί να μπει στο πανεπιστήμιο.
Με γαλάζια κορδέλα στολισμένο των πακέτο του ξενύχτη φοιτητή και αμέσως μετά τα δάχτυλα χώνονται στην άμμο ενός καλοκαιριού στη Σκιάθο.
Κατακόκκινο το δεματάκι με το φιλί της αγάπης και το αυγουστιάτικο φεγγάρι φωτίζει τον αθηναϊκό λόφο που φιλοξενεί το πρώτο "σ΄ αγαπώ".
Καμπανούλες παίζουνε το τραγούδι του έρωτα. Και σε δίδυμα κουτιά στολισμένα με ολόλευκες μαργαρίτες, με περιμένουν τα πρώτα λογάκια των παιδιών μου…
Πακέτα με βιβλία –βιβλία που αγάπησα, βιβλία που έγραψα… και ξάφνου το ομοίωμα μιας βιτρίνας βιβλιοπωλείου και το σκίρτημα της καρδιάς που πανηγυρίζει το πρώτο της επίτευγμα.
Τα γόνατά μου μουδιάσανε. Λέω να ανασηκωθώ. Σηκώνομαι… Υπάρχουν και άλλα δώρα που δεν άνοιξα; Δώρα που κρύβουνε τις ευχές που αξιώθηκα…
Κοιτώ τριγύρω μου… Το δωμάτιο μεταβάλλεται, οι μυρωδιές σβήνουν, οι ήχοι διαφοροποιούνται… Πάντα όμως Χριστούγεννα… Κλείνω τα βλέφαρα. Απλώνω τα χέρια. Αγγίζω τα νέα κουτιά, πακέτα νέα… Οι κρυμμένες ευχές του μέλλοντος με περιμένουν…
Και του χρόνου

2 Comments:

Blogger scalidi said...

Χρόνια πολλά και καλά! Το ωραιότερο είναι τα δώρα που αξιωθήκαμε να δώσουμε εμείς και οι άλλοι να δεχτούν, νομίζω ότι αυτά τα χαιρόμαστε περισσότερο από κείνα που δεχτήκαμε οι ίδιοι.

Thursday, December 28, 2006  
Blogger disa said...

情趣用品,情趣,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區,情趣用品,情趣,色情漫畫,情色網,情色a片,情色遊戲,85cc成人片,嘟嘟成人網,成人網站,18成人,成人影片,成人交友網,成人貼圖,成人圖片區,成人圖片,成人文章,成人小說,成人光碟,微風成人區,免費成人影片,成人漫畫,成人文學,成人遊戲,成人電影,成人論壇,成人,做愛,aio,情色小說,ut聊天室,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,尋夢園聊天室,080視訊聊天室,免費視訊聊天,哈啦聊天室,視訊聊天,080聊天室,080苗栗人聊天室,6k聊天室,視訊聊天室,成人聊天室,中部人聊天室,免費視訊,視訊交友,視訊美女,視訊做愛,正妹牆,美女交友,玩美女人,美女,美女寫真,美女遊戲,hi5,hilive,hi5 tv,a383,微風論壇,微風

Wednesday, September 02, 2009  

Post a Comment

<< Home